In mei 2003 is het kerkelijk centrum "De Hofstad" in gebruik genomen als Samen-op-weg-kerk in Apeldoorn-zuid.
De architect, J. Borkent heeft als principieel uitgangspunt genomen de bijbeltekst uit Matteus 5:14 "Een stad die op een berg ligt kan niet verborgen blijven."

Als je buiten staat valt het op dat de benedenverdieping voor een deel uit glazen wanden en een donkere stenen muur bestaat - enderzijds symbool voor een stadsmuur, maar ook van doorzifchtigheid, waardoor licht uitgestraald kan worden. De bovenverdieping bestaat voor het oog uit losse delen, de huizen van een stad voorstellend. Daarin zijn net als beneden vergaderzalen, een jeugdruimte die de jeugd zelf ontworpen en ingericht heeft en de kantoorruimte van het kerkelijkbureau. Het achterste gedeelte, dat de kerkzaal herbergt, heeft aan de vier zijden wanden van gekleurde bouwstenen. Als het buiten donker is en binnen brandt licht, is dat een prachtig gezicht. Maar als het buiten licht is, stroomt gekleurd licht naar binnen - het eerste gedeelte van Matteus 5:14 luidt: "Gij zijt het licht der wereld."

Als we naar binnen gaan zien we dat de ingang wordt omgeven door zaalruimte. Maar voordat je binnen bent, heb je al het idee binnen te zijn doordat de ingang deels omsloten wordt door twee grote zalen.
Dan kom je de grote ontmoetingsruimte in. Alle zalen zowel boven als beneden, komen uit op een vide, een open ruimte, waardoor het geheel openheid uitstraalt. Dat nodigt aan tot een ontmoeting.

Even omhoogkijkend valt direct de koepel op, die beschilderd is met het motief van Matteus 5:14. De koepel is een oud christelijk symbool voor het alomvattende van God en voor zijn bescherming van heel zijn schepping. Vanaf het moment dat de christlijke godsdienst in de 4de eeuw "bovengronds" mocht komen en al spoedig staatgodsdienst werd, werden vele kerken van een koepel voorzien. Het meest bekend vuint die tijd is de Aya Sophia in het huidige Istanboel, nu moskee, maar vroeger een kerk. Ook de St. Pieter in Rome heeft een majestueuze koepel.
De voorstelling aan de binnenkant van de koepel is ontworpen en beschilderd door de Apeldoornse kunstenaar Cees Flokstra.

Vervolgens gaan we naar de kerkzaal. Licht en ruimte vallen daar op. Flokstra heeft voor deze ruimte de motieven van de glazen bouwsteen-wanden en het rozetraam ontworpen en gemaakt.
Bij het rozetvenster heeft hij zich laten inspireren door Matteus 3:16 en 17 - de doop van Jezus.

In de glazen wanden zijn kleuren verwerkt.
Blauw staat voor het mannelijke, roze voor het vrouwelijke en groen voor het kinderlijke: een ruimte voor iedereen en voor alle generaties.
Het groen is teer als een uitgestrekt land, overstraald door hemelsblauw. Veelkleurig is de schepping en veelkleurig zijn ook de mensen. Maar diezelfde veelkleurigheid wijst ook naar de grote diversiteit van de Schriften. De opgestapelde blokken wijzen naar de berg Horeb, waar Mozes de Tien Woorden ontving: tekenen van het Verbond.
En door al die kleuren heen valt Gods licht, het zonlicht, deze ruimte binnen.

In de achterwand van de kerkzaal zijn twee nissen.
De ene nis is de zogenaamde geboorte-nis. De namen van de kinderen van gemeenteleden die geboren worden, krijgen daar een plek. De biezen mand doet denken aan Mozes, die zijn levensreis op de dreigende rivier begon. En de achterwand wordt gekenmerkt door een foto van de geboorte van een nieuw sterrenstelsel.
De andere nis is de gedachtenis-nis, waar de namen van de overleden gemeenteleden genoemd en herdacht worden. Als een gemeentelid overleden is, wordt zijn of haar naam op een zakdoek (symbool van tranen) geborduurd en in de nis gehangen. En die dat wil, kan een kaars aansteken, waardoor deze ruimte de functie heeft van een stiltehoek. Op de achtergrond een stervend sterrenstelsel. Het geheel gedragen door woorden van Hanna Lam: "De mensen van voorbij zijn in het licht, zijn vrij."

Deze beide nissen zijn ook door een Apeldoornse kunstenaar ontworpen en vervaardigd, Tirza Verrips.

De naam "De Hofstad" is ontstaan door de gedachte aan een stad, en de straatnaam: Hofveld!
En, heel in de verte, denken we ook even aan de stad die woonplaats van God was toen de tempel van Israël daar nog stond: Jeruzalem.
Het kerkgebouw herinnert ons er aan, dat we hier geen blijvende stad hebben.

De klokketoren
Elke zaterdag om 18:00 uur wordt gedurende 5 minuten de zondag ingeluidt.
Een kwartier voor elke dienst zullen de klokken 3 minuten te horen zijn. Als de dienst begint geeft hij nog 2 slagen maar of we dat horen zal denk ik van de organist afhangen.

De stalen toren bevat 2 klokken:

De trooster, dit is de grootste klok (toonsoort G) met als ingegraveerde tekst: - Zalig zij die troosten want zij zullen vertroost worden- uit Matteus 5, het 4e vers.
De roeper, in toonsoort F, met als ingegraveerde tekst: - De meester is daar en Hij roept u - uit Johannes 11, het 28e vers.

De beide klokken zijn gegoten in het jaar 1965.